Antalya maçındaki Trabzonspor’u anlatmak için şöyle bir benzetme yaparak başlarsam bilmem çok abartmış olur muyum.
Deprem kuşağında olan ülkemizde bilim insanları 6-7 şiddetinde bir deprem halinde olacakları önceden söylerler Kesin çözüm üretilmeye gidilmediği için hep yeni bir depremin olmaması için dua edilir. Bilinir ki her yeni deprem yeni felaket demektir. Buna rağmen bu gerçeklikle yaşamak zorundasınız. Zira yapılar bozuk. Olası bir depremde her şey bütün çıplaklığı ile gözler önüne seriliyor. Alınacak denip bir türlü alınmayan tedbirler yüzünden bu hep böyle sürüp gider, taki kesin çözüm üretilinceye kadar.O arada başına gelenler senin ödediğin bedel olur.
Takımımıza gelirsek sezon başında bu takımın üstünden adeta 7-8 şiddetin de bir deprem geçti. Ana iskelet param parça oldu. Gelenler ne kalite ne de yapı itibari ile ana iskeleti onarmada ilaç olamadılar. Sıkıntılar ilk günden kendini göstermeye başlamıştı bile. Ne var ki bu sıkıntıyı doğru teşhis için bile vaktimiz yoktu. Zira takım toplanır toplanmaz Avrupa da maçlara başladık. Alınan bir iki başarılı sonuç eksiklerimizi görmemizi engelledi. Direk şampiyonlar ligine alındığımızda yaptığımız iki boş transfer de ilave edilince bu iş tamam zannedildi ve yeni sezon için yola girildi.
Teknik ekip elindeki yeni kadroyu takım haline getirip sahaya sürebilmek için gerekli zamanı hiç olmadı. Kervan yolda dizilir düşüncesi sıkıştırılmış lig yüzünden olanak tanımayınca, bugünkü durum kaçınılmaz oldu. Oluşan takım bireysel performanslarla yoluna devam etmek zorunda kaldı. Geriye dönüp baktığımızda takım olarak iyi olduğumuz maç sayısı birkaç tane vardır yada yoktur hepsi o kadar. Takımı özetlersek kaleci dışında (ki ona nazar göz değmesin) başta durdurucular bir türlü belli seviyeye ulaşmayan müdafaa hattı. Colman iyi gününün de ise buna ender de olsa ilave ettiğimiz bir Alanzinho olursa bahsedebileceğimiz bir orta saha ve de tüm gol seçeneklerini ukdesinde taşıyan bir Burak. Maalesef Türkiye’nin dört büyüğünün tarifi bugün bu kadar kısa yapılabilir hale geldi. Oyuncu seçenekleri hiç katkı yapmazken devre arasında alınan Olcan biraz nefes aldırdı hepsi o kadar.
Alınan farklı galibiyetlerde bile endişelerimi yazdığımı okuyucularım çok iyi bilecektir. Hep bir türlü geliştiremediğimiz organize ataklar ile üçe bir yakaladığımız pozisyonda kaçırdığımız goller düşündürdü beni. Deprem gücü beşin üstünde olan tüm takımlara yenildik. Şu ana kadar henüz bir derbi kazanamadık bu gidişle kazanabilir miyiz bilmem. Bu vaziyette play-offa kalsak sonuç alabilir miyiz onu da sizin takdirlerinize bırakayım. Sonuç olarak bu yapının iskeletinde ciddi sorun var radikal önlem alınmaz ise her beşin üstünde ki deprem bize hasar vermeye devam edecektir. Eldeki kadro ile sezon sonuna kadar gitme zorunluluğu var. Radikal tedbir anca o zaman tüm yaşananlardan ders alarak ancak alınabilecek. Şimdilik öyle umalım inşallah öylede olur. Sonuç olarak korktuğum bu kötü ligde başıma gelmeyebilir diye de çok düşündüm ancak Antalya’da acı gerçekle yüzleşmek zorunda kaldım. Tabi ki derdim kaybedilen üç puan asla değildi….
ÖZEL NOT: 1)Bu yazdıklarım tamamen Antalya maçından ayrı olarak düşündüklerimdir. Antalya maçında Tolga’yı çıkınca geri kalanlarının sahada yaptıklarını bu takımı kurulduğu günden beri seyrederim böylesine hiç rastlamadım. Düşünüyorum da şike olmadan bir takımın kaleci dışındaki on kişinin yedek girenler dahil performansının sıfırın altında olduğu bir takım ve onun oynadığı bir maç varı mı? Belki de farkında olmadan rekorlar kitabına girmişiz. Yazı mı Burak’a yapacağım bir uyarı ile sonlandırmak istiyorum. Sevgili kardeşim gol atmadığın ve de attığın maçlarda doksan dakika sahada yaptıklarına iyice bak ve değerlendirmeni yap. Hele gol atamadığın maçları çok daha dikkatli değerlendir. Örneğin Antalya maçında sarı kartla birlikte kendine bir daha bak ne demek istediğimi anladığını umarım. Seni baş tacı yapan bu taraftara Özkan hocanın o tarihi sözü olan al golünü çık deme noktasına getirme.
ÖZEL NOT: 2) Antalya maçının başlama düdüğü ile bitiş düdüğüne kadar devam eden o gidişata kenar yönetimin çözüm üretememesi düşündürücü olmuştur. Özellikle Şenol hocanın kulübede gömülü kalmasını yadırgadığımı söylemeliyim. Takım böyle zamanda hocalarının moral desteğine en çok ihtiyaç duydukları anlardır diye düşünürüm.
Diğer Ömer Gürsoy Köşe Yazıları
Haber Kaynağı : Taka Gazetesi
Şu Gençler Birliğinin bizim gibi/kadar taraftarı ve seveni olsa açık ara şampiyon olur.Böyle bir Trabzona fark atar.Tam ümitlendiğimiz anda sanki kasıtlı olarak,ey taraftar ” size bu kadar yeter, fazla sevinmeyin. sizi üzeriz yoksa” der gibi hissediyorum. Nitekim öyle yaptıkları apaçık ortada.Bu ne rezillik.Bu futbolcular Maçlardan sonra kendilerini seyretmiyorlar mı?nerde hata yapıyoruz.gibi bir çabaları yok mu?Adam olan utanır biraz.sayın Hocamız ne iş yapar.Biz bir hafta kendimize gelemi
yoruz.Artık bu saatten sonra ne yapabilirsiniz ki.Lig bitiyor.Allah aşkına .yapamayan gitsin canım.
YAZIK BİR MAYMUNUN YÜZÜNDEN MAYMUNA DÖNDÜK BU NEDİR BİLİYORMUSUNUZ CÖZÜM ÜRETEMEMEK BECERİKSİZLİK ACİZLİK NE DERSAN DE BÜGÜN ALT YAPIDA KİMLER VAR VE NE YAPIYOR BAŞARISI NE NİYE BU MAYMUNLARA MAHKUM OLUYORUZ OYSA LİGLERDE NE KADAR BAŞARILI TOPCU VAR VE TRABZONLU SONUCDA BUNLAR ORALARDAN CIKIPDA GİTTİ BUNLARI KÖREMEYENLER MALESEF ŞÜ ANDA BİR ŞEKİLDE TRABZON SPORDAN NEMALANAN KİŞİLERDİR BUNUN BAŞKA İZAHI YOK OLSA İTİ BUNLARI KONUŞMAZDIK HERKES ŞAPKASINI ÖNÜNE KOYSUN
Yerli yorumcularimizi anlamakta zorlaniyorum.Tamam Antalyaspora karsi SIFIR oynadik,bende kahr oldum elimdende hic birsey gelmez.Ama ,SUCLULAR son haftadir AYAGA kalkti,Sampiyonlar ligine o göndermemis bu göndermemis ,CAS mas diye atip duruyorlar.Üstelik sikeci Baskanlarinin resimleri kalkmiyor Istanbul gazetelerinin bas sayfalarindan.Sizin yapacaginiz onlara karsilik vermek,Taa mahkeme kararini verene kadar susmayacak benim yerli gazetem,aninda Sikecilere cevap verecek,Trabzonsporumuzu yerden yere vurmanin anlami nedir sayin Gürsoy?